Mediating Roles of Self-Reflection and Insight in the Relationship between the Differentiation of Self and PERMA Model of Well-Being

Creative Commons License

Beydoğan Tangör B., Curun F., Sarıcı Bulut S.

Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, sa.67, ss.439-455, 2026 (TRDizin)

Özet

Bu çalışmada, öznel öz bilincin iki alt boyutu olan kendine-yansıtma ve içgörünün, benliğin farklılaşması ile PERMA iyi oluş modeli arasındaki ilişkide aracılık etkileri incelenmiştir. Çalışmaya yaş ortalamaları 21.51 (SD = 2.28) olan toplam 410 üniversite öğrencisi (321 kadın ve 89 erkek) katılmıştır. İçgörü, benliğin farklılaşması ve iyi oluş arasındaki ilişkiler pozitif ve anlamlı bulunmuştur. Bulgular, daha yüksek düzeyde benlik farklılaşması ve içgörüye sahip bireylerin daha yüksek düzeyde iyi oluşa sahip olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, yüksek düzeyde benlik farklılaşmasına sahip bireylerin yüksek düzeyde içgörüye de sahip olduğu bulunmuştur. İçgörünün, benliğin farklılaşması ile iyi oluş arasındaki ilişkiye anlamlı ve pozitif bir şekilde aracılık ettiği görülmüştür. Buna göre, benliğin farklılaşmasının içgörü aracılığıyla iyi oluşla dolaylı bir katkısı da bulunmaktadır. Öte yandan, kendine-yansıtmanın benliğin farklılaşması ile anlamlı bir korelasyona sahip olmaması nedeniyle, kendine-yansıtmaya dayalı aracılık modeli test edilememiştir. Kendine-yansıtma ve iyi oluş arasında ise anlamlı ve pozitif bir ilişki bulunmuştur. Bulgular, klinik ve danışmanlık süreçlerinde hem benliğin farklılaşmasını hem de bireylerin içgörü düzeylerini destekleyen müdahalelerin, bireylerin iyi oluş düzeylerini artırmaya katkıda bulunacağını göstermiştir. Ayrıca artan içgörü yoluyla kişinin kendine dair net algılarını desteklemek, özellikle farklılaşma düzeyi düşük olan bireyler için daha yüksek iyi oluş düzeylerine ulaşmalarına da katkıda bulunabilir