Meme kanseri olan evli kadın hastaların eşler arası uyum ve baş etme biçimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, cilt.3, sa.2, ss.53-60, 2012 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 3 Sayı: 2
- Basım Tarihi: 2012
- Dergi Adı: Psikiyatri Hemşireliği Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.53-60
- Maltepe Üniversitesi Adresli: Hayır
Özet
Amaç: Bu araştırma, meme kanseri olan evli kadın hastaların eşler arası uyum ve baş etme biçimleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacı ile gerçekleştirildi. Gereç ve Yöntem: Araştırma, meme kanserli kadın hastalar ve kontrol grubu olarak kanser olmayan ve benzer özelliklere sahip kadın hastalar ile gerçekleştirildi. Örneklem, Hacettepe Üniversitesi Onkoloji Hastanesinde tedavi görmüş 50 meme kanseri hastası ve aynı hastanenin genel cerrahi servisine başvurmuş kanser olmayan 50 hastadan oluşmuştur. Çalışmada üç araç kullanıldı: Tanımlayıcı Bilgi Formu, Eşler Uyum Ölçeği ve Stresle Başa Etme Ölçeği. Veriler kikare testi, Mann-Whitney U-testi ve korelasyon analiziyle değerlendirildi. Bulgular: Sosyodemografik özellikler açısından meme kanseri olan ve olmayan hastalar arasında istatistiksel fark bulunmadı. Eşler arası uyum puanı ile etkili baş etme biçimi arasında pozitif yönde ilişki bulundu (r=0.32, p<0.05). Eşler arası uyum puanı ve etkisiz baş etme biçimi arasında da negatif yönde ilişki bulundu (r=-0.38, p<0.05). Sonuç: Meme kanseri olan kadın hastaların evlilik uyumu arttıkça daha çok etkili, daha az etkisiz baş etme biçimi göstermektedirler. Hemşire değerlendirmelerinde eş uyumu ve baş etme biçimlerinin ele alınmasının, hastanın kanser yaşantısına daha iyi uyum yapmasında yararlı olabileceği düşünülmektedir.
Objectives: The aim of this study was to investigate the relationship between marital adjustment and coping strategies in married women with breast cancer. Methods: This research was carried out by comparing a group of women with breast cancer with a non-cancer control group bearing similar attributes. The sample included 50 women who have been treated for breast cancer at Hacettepe University Oncology Hospital and 50 from the general surgical service of the same hospital. In the study three instruments were used: Descriptive Knowledge Form, Dyadic Adjustment Scale, and Ways of Coping Inventory. The data were evaluated Chi-square test, Mann-Whitney U, and Correlation Analysis. Results: There were no statistically significant differences in socio-demographic characteristics of women with breast cancer and those without except the city of residence. A positive correlation was found between the scores of marital adjustment and effective coping in the correlation analysis. (r=0.32, p<0.05). There was also a negative correlation between the scores of marital adjustment and ineffective coping (r=-0.38, p<0.05). Conclusion: Women with breast cancer can cope more effectively when marital adjustment of the couples increases. Nursing assessment about marital adjustment and patients coping strategies can be helpful for better adjustment to cancer experiences.