Var olan durumlara alternatif temsiller üretmenin çocukların uzamsal becerileri üzerindeki etkisi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Maltepe Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, PSİKOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DEMET ŞİROLU
Danışman: Begüm Özdemir Demirci
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:
Uzamsal beceriler, bireylerin nesneleri ve nesneler
arasındaki mekânsal ilişkileri zihinsel olarak temsil etme ve bu temsilleri
manipüle etme becerilerini içeren bilişsel süreçlerdir. Bu beceriler, erken
çocukluk döneminde hızla gelişmekte ve yönlendirme gibi dışsal bilişsel
desteklerle biçimlenebilmektedir. Bu çalışma, alternatif düşünmeye dayalı
yönlendirmelerin (karşı-olgusal ve hipotetik), okul öncesi çocukların içsel
uzamsal becerileri üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmaya
5–6 yaş aralığında (M = 5.58) toplam 77 çocuk katılmış; katılımcılar
karşı olgusal (n = 26), hipotetik (n = 25) ve kontrol (n =
26) olmak üzere üç gruba rastgele atanmıştır. Çalışma üç oturumdan
oluşmaktadır: ön test, müdahale/son test ve gecikmeli test/transfer. Müdahale
sürecinde tüm çocuklara Tangram ve Katamino görevleri sunulmuş; deney
gruplarına görev sonrası alternatif düşünmeye dayalı yönlendirme ifadeleri (“Şekli
nereye/nasıl yerleştirmeliydin?” veya “Bir dahaki sefere şekli nereye/nasıl
yerleştirmelisin?”) verilmiştir. Kontrol grubunda ise yalnızca görsel
niteliklere (ör. renk) odaklanan nötr ifadeler kullanılmıştır. Çocukların
uzamsal performansı, Zihinsel Döndürme Testi (Quaiser-Pohl, 2003) ve Zihinsel
Dönüşüm Testi (Levine vd., 1999) ile değerlendirilmiştir. Yürütücü işlevler
(DCCS) ve alıcı dil becerileri (PPVT) kontrol değişkeni olarak ölçülmüştür. Her
bir görev için 3 (grup: karşı-olgusal, hipotetik, kontrol) × 3 (zaman: ön test,
son test, gecikmeli test) karışık desenli varyans analizleri uygulanmıştır. Analizler,
her iki görevde de zaman ana etkisinin anlamlı olduğunu göstermiştir (ps
< .001); çocukların genel uzamsal performansında zamanla artış gözlenmiştir.
Ancak grup × zaman etkileşimi anlamlı bulunmamıştır (ps > .05). Bu
sonuçlara göre, yapılandırılmış oyunlar sırasında çocuklara verilen sözel
geribildirimler kısa vadede bazı olumlu etkiler yaratabilse de bu etkinin
gruplar arasında anlamlı farklılık oluşturmadığını ortaya koymaktadır.
Gecikmeli testte gözlenen performans düşüşü, müdahalenin etkisinin zamanla
azaldığını düşündürmektedir. Bulgular, dilsel yönlendirmelerin erken çocuklukta
uzamsal becerilerin gelişimine katkı sağlayabileceğini, ancak bu katkının
sürdürülebilirliği için daha yoğun ve uzun süreli müdahale programlarına
ihtiyaç duyulduğunu göstermektedir.